Sentido de sal

“Oxalá fose de cerámica, sensíbel, inimaxinábel, imposíbel, intocábel”.

Non.
Non queres chorar.
Non queres chorar.
Nos teus ollos un bico lonxano.
Non queres chorar.
Nos teus ollos, antigas e vellas cancións, tardías, esquecidas.
Non queres chorar.
Nos teus ollos só margaridas murchas.
Non quero que chores.
Os teus ollos, luceiros no solpor.
Os teus ollos, doces cereixas de sabor doce.
Os teus ollos, os meus ollos.
Non queres chorar.
Nos teus ollos un último pétalo de margarida.
Un último berro.
Un último adeus.
Non quero chorar.

Préndeme o pensamento

About Ramón Nogueira

Din que tenho un don, o don da verba, e con ela quero mostarme dun xeito escondido, dunha maneira que poucos sexan capaces de ver, detrás dun toldo de metáforas, detrás diso ao que chaman "home".
Esta entrada foi publicada en Flores Versadas. Ligazón permanente.

2 Responses to Sentido de sal

  1. Ruth di:

    Ola, son unha amiga de Abdón, fai tempo me recomendo o teu blog e en breves terei o teu libro 😀 nada.. dicirche que este texto en especial encántame. Un saúdo!

  2. Silvia di:

    O máis emotivo que lin en moito tempo 🙂

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s