Feitizo dun son

Es ese son
que recorda ás miñas pupilas o que é estar molladas
o que fai do meu corazón un axóuxere enlouquecido
o que me bica e me deixa un regusto pausado e doce na face
“Ai que soliña quedaches, María, María Soliña…”
Cántame musa do son verde!
“Lela, Lela, Leliña por quen eu morro…”
Deixame mecerme no vaivén das túas verbas, musicais e de espuma.
“E nem lhe digo aonde eu fui cantar
Sorrir, bailar, viver, sonhar contigo”
Cántame musa! Quero bailar xunto ao movemento da maré
e escoitar o teu son, eterno ata que se esvaeza no vento, comigo.

A Aurora Souto

About Ramón Nogueira

Din que tenho un don, o don da verba, e con ela quero mostarme dun xeito escondido, dunha maneira que poucos sexan capaces de ver, detrás dun toldo de metáforas, detrás diso ao que chaman "home".
Estas entrada foi publicada en Sen clasificar coas etiquetas , , , , . Ligazón permanente.

4 Responses to Feitizo dun son

  1. Ana di:

    Precioso é quedarme corta, pero tamén o é coa voz da musa. 🙂

  2. Mariquiña di:

    Encantoume! ^^

    Xa che comento mañán en persoa 🙂

  3. Cheres di:

    Aurora, xa podes estar ben contenta!

  4. Aurora di:

    Agora a miña voz quedou afogada pola emoción destes fermosos versos. Como quedei sen palabras, enviaríache unhas mans moi grandes para poderes apreixar todo o que ti mereces. Un bico moi forte.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s