Espirais…

“Cáeme o pétalo anterior ao pensamento”

Logo duns días sen subir nada por iso da Festa do Albariño, subo hoxe e despidome durante uns 10-15 días, por motivo do camiño de Santiago e posterior recuperación do cansazo. Pero agardo encherme de inspiración e de forza para expulsar versos e desafogo do meu corpo. Unha aperta e GRAZAS.
___________________________________________________________________
Sei da vida
o mesmo que pode saber unha pinga de auga
da súa propia existencia.
Nada.
Recúa ao chegar ao mar
sabendo que será auga
máis nada.
Pero será mar
grande e poderoso.
Mentres, nós,
agochados nunha manta de pel e cabelo,
tentamos ouvir desexos no máis profundo
da nosa imperfección humana.
Unha xanela de cores brillantes
é o que preciso.
Unha porta a máis alá de min mesmo,
voltade a min Berros dende o Alén!

About Ramón Nogueira

Din que tenho un don, o don da verba, e con ela quero mostarme dun xeito escondido, dunha maneira que poucos sexan capaces de ver, detrás dun toldo de metáforas, detrás diso ao que chaman "home".
Estas entrada foi publicada en Flores Versadas coas etiquetas , , , , , , , , . Ligazón permanente.

2 Responses to Espirais…

  1. Cheres di:

    Ramón, un paso máis; xigantesco.

  2. Silvia di:

    Seguesme sorprendendo, tanto neste como no outro lado do Atlantico.

    Eu quero ser unha pinga de auga.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s