Soños

Deixa que me atrape,
que revolva o teu pelo coas miñas mans desexosas da túa carne.
Faime tan teu coma o osíxeno nos pulmóns
e provoca na miña face un vermello pueril,
namentres os meus ollos só fitan nas túas pupilas mel.
Deixame escorregar os meus beizos
polas meixelas morenas
ata atopárense,
c’est magnifique, la sensation.
Un doce soño, coma sempre.
Ata sempre.

Noelia

About Ramón Nogueira

Din que tenho un don, o don da verba, e con ela quero mostarme dun xeito escondido, dunha maneira que poucos sexan capaces de ver, detrás dun toldo de metáforas, detrás diso ao que chaman "home".
Estas entrada foi publicada en Flores Versadas coas etiquetas , , , . Ligazón permanente.

4 Responses to Soños

  1. Lore :) di:

    Jo, que bonito es este poema Ra! me encanta!!
    y la foto, genial!! pero la pared… también lo vale! jaja

  2. Cheres di:

    “Non é simple sexo”, non?

  3. Carmen Aguín di:

    Non me parece raro que Noelia te inspire “Soños”; na foto, parece unha modelo e sigue guapa coma sempre.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s