Isto é moito

Logo de varios días sen publicar e sen escribir nada, chego a conclusión de que me falta algo. É un peligro, xa que non sei que me falta. Hai tempo que non lle adico horas e horas a pensar e deixarme levar, isto da universidade rompe a miña rutina creativa, pero non hai outra…

“Intúo castelos de area na dimensión espazo-tempo do meu propio esquezo”

Deixo que as ondas me leven e me traian noticias
cubertas de espuma branca sal
esquecidos relatos contan
as ovelliñas mortas
a beira da praia
desconexión intuitiva
e o décimo día
na rocha desnuda
mollando os pés
déixome levar

Plaia das catedrais, Ribadeo
Foto de Laura Outón

About Ramón Nogueira

Din que tenho un don, o don da verba, e con ela quero mostarme dun xeito escondido, dunha maneira que poucos sexan capaces de ver, detrás dun toldo de metáforas, detrás diso ao que chaman "home".
Estas entrada foi publicada en Flores Versadas coas etiquetas , , , , . Ligazón permanente.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s