Grandes momentos

Baixo o pseudónimo escrito entre cabalgaduras salgadas
as verbas arcaicas
intúen as miñas transparencias deixándome nu
cru
vitela

nos parámetros tan remotos coma o tempo mesmo
deixas chover follas de papel en branco

unha no ombro
un asubío

outra

na meixela
un bico doce de verbas

outra máis
no cabelo negro
asulágasme vida!

Cando me lembro e me deixo
Cal triste e lonxano soño inalcanzable
e lentamente inaudible e solitario

cando me vou e me veño eu mesmo e a carón
dos teus versos
me deito e respiro aire puro
cal cantar de Musa
cal marea de sal…

(Dous tequilas por favor!)

A Mariña F. Escariz

About Ramón Nogueira

Din que tenho un don, o don da verba, e con ela quero mostarme dun xeito escondido, dunha maneira que poucos sexan capaces de ver, detrás dun toldo de metáforas, detrás diso ao que chaman "home".
Estas entrada foi publicada en Flores Versadas coas etiquetas , , , , . Ligazón permanente.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s