Monthly Archives: Agosto 2011

Cavilo

Castigos os que me propuxen se non consigo a miña meta. Non é tan terríbel. Serían cortes miudos ás minhas costas. Ínfima dor, leve sorriso. Cantigas abrumadas pola sombra. A lúa está viuva ao marchares eu. De loito. Soa e … Seguir lendo

Publicado en Flores Versadas | Deixar un comentario

Monte da Pastora, Cambados. 7:30h 25/08/2011

Había tempo que non me fundía co sol. Dunha nada até un infinito TODO. Agardei sentado nunha rocha. Na rocha que está fronte ao mirador. Dende a que se ve a ría enteira. Só escoitaba os paxaros que acababan de … Seguir lendo

Publicado en Cambados, Flores Versadas | Etiquetado , , , , , , | 3 Comentarios

Parabéns Ana

“Ansío infinidades de bolboretas baixo as miñas verbas sen ás”

Publicado en Cambados | Etiquetado , | Deixar un comentario

(hahahahahahahahahaha…) Os paxariños do meu vento. Arrolade, arrolade o berce da nena dos ollos de ceo. Arrolade á meniña. Que soñe con música, coa súa propia música. Anaquiño roubado de ceo. Branca como as doces nubes de gas. Gaseosa e … Seguir lendo

Publicado en Flores Versadas | Etiquetado , , , , , | 1 comentario

Teño o teu olor nas miñas fosas nasais… non permito que se vaia…

Etiquetado | 1 comentario

Tremo. Tremo no fondo das augas, arremuiñándome cos peixiños arredor das pedras molladas polas bágoas dos que esquecen, dos que non queren ter nin ver. Tristuras naturais ao fin e ao cabo. Noites longas e escuras, noites vellas. Cando se admira … Seguir lendo

Publicado en Flores Versadas | Etiquetado , , , , , , , , , | Deixar un comentario

Onte no piorno de a carón da Torre.

Liñas! Longas liñas no horizonte Máis rectas do que estamos acostumados polas realidades torcidas e mal formadas abortivas e vomitivas! Non me toquedes! Non sodes dignos de comer o mesmo pan. Oh plenitude! Sacudeme como unha espiga! Quítame até o … Seguir lendo

Publicado en Flores Versadas | Etiquetado , , , , , , | 2 Comentarios

Estudando grego

“μαι, σαι, ται, μηθα, σθη, νται” Non quero estudar iso dóeme a cabesa e prefiro sentar cun bo anaco de tarta de masán quentiña e suave [polo meu esófagho E quero ghosar dese sentimento incandescente Estar quente como unha sartén … Seguir lendo

Publicado en Flores Versadas | Etiquetado , , | 2 Comentarios