Monte da Pastora, Cambados. 7:30h 25/08/2011

Había tempo que non me fundía co sol. Dunha nada até un infinito TODO.

Agardei sentado nunha rocha. Na rocha que está fronte ao mirador. Dende a que se ve a ría enteira. Só escoitaba os paxaros que acababan de erguerse e os pequenos esquíos. As follas dos carballos e dos piñeiros. E a vella sobreira facíame acenos para acurrucarme nela. Se me concentraba e me fixaba ben. Até escoitaba bater ao mar na rocha da Torre. Agardei nesta deshorbitada sinxeleza até que o sol espertou. Non parpadei (ou isa foi a miña sensación) até que o sol se convirteu na profundidade do ceo. Apartou ás nubes e deixouse ver. Comezaba o día real, comezaba o seu reinado. Erguinme da rocha. Decateime que tiña que volver á casa. Despedinme dos paxaros e esquíos, da vella sobreira, e a medida que baixaba polas escaleiras de madeira íame despedindo tamén dos carballos e piñeiros. A luz fíxonos vivir de novo.

A Montse Romero

About Ramón Nogueira

Din que tenho un don, o don da verba, e con ela quero mostarme dun xeito escondido, dunha maneira que poucos sexan capaces de ver, detrás dun toldo de metáforas, detrás diso ao que chaman "home".
Estas entrada foi publicada en Cambados, Flores Versadas coas etiquetas , , , , , , . Ligazón permanente.

3 Responses to Monte da Pastora, Cambados. 7:30h 25/08/2011

  1. Isma di:

    Mentres o ia lendo, casi o estaba sentindo… moi bó. xD

  2. A luz fíxonos vivir de novo, pero matounos un pouquiño tamén. Como un televisor.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s