Lendo vellos poemas

“Lendo vellos poemas aprendín a retroceder cara adiante. Dato curioso para o meu esquemático cerebro”

Son versos transoceánicos
os que me aloumiñan nas túas mans morenas
son leves caricias
con furia con tequila e con sal

son estrelas na noite
son Biblias Paganas

[onde me recollo

son os teus versos, miña Musa de Sal
os que me fan verte sorrir
os que me fan verte rir da existencia

[da túa/nosa propia existencia

son os teus versos, miña Musa de Sal
son os que me fan bailar coa lúa menguante
son os que me fan esconderme nas reviravoltas do vento
son os que me fan beber e fumar
son os que me fan ser tan real coma min

[ti/nós/todo

Son os teus versos, oh Musa de Sal

A miña Musa de Sal

About Ramón Nogueira

Din que tenho un don, o don da verba, e con ela quero mostarme dun xeito escondido, dunha maneira que poucos sexan capaces de ver, detrás dun toldo de metáforas, detrás diso ao que chaman "home".
Estas entrada foi publicada en Flores Versadas coas etiquetas , , , , . Ligazón permanente.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s