6-7 Cafés ao día

“E logo vesme co conto de que ronco cando durmo. Non me creo que se oia a 384.000 kilómetros, miña Dona. Oxalá fora quen de durmir de verdade”

É por culpa da cafeína

[cafeína e non cocaína

ou polas altas doses de letra impresa en apuntes aborrecidos

incluso podo supoñer porque tomo té natural das teterías do Albaycín de Granada

[e sabe Dios o que ten eso, pero sábeme ben

ou non durmo porque soño

escoito campaiñas ao lonxe

é a Berenguela que me arroupa

[envexo moito ás miñas amizades que a ven dende o salón

voo a rente do chan

moi moi preto sen tocar

velocidade e axilidade

non tropezo con ningún marco de ningunha porta

e achégome á fiestra

Non salto porque me quedei a durmir…

About Ramón Nogueira

Din que tenho un don, o don da verba, e con ela quero mostarme dun xeito escondido, dunha maneira que poucos sexan capaces de ver, detrás dun toldo de metáforas, detrás diso ao que chaman "home".
Estas entrada foi publicada en Flores Versadas coas etiquetas , . Ligazón permanente.

1 Response to 6-7 Cafés ao día

  1. CrisQuinteiro di:

    :’) ai Ramón! ai veces q nin que me preguntaras antes de escribir! sabes q adoro as tuas palabras, palabras que en ocasións fago miñas!
    Eu tamén voo, pero non a vexo, escoitoa de lado…e sintome alí…

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s