Michael Nyman axuda a pensar

Para comezar: Darlle a que comece a canción (abaixo na ventá do vídeo), escoitar uns segundos en silencio e comezar a ler moi pausada e docemente. Michael Nyman ayúdame a pensar.

Dirán dun vello poeta que fumaba pipa sentado no seu butacón aterciopelado enroupado nunha bata grosa e cómoda escoitando The Heart Asks Pleasure First de Michael Nyman todas as noites de todos os días da súa vida á mesma hora Cada bafarada de fume da combustión do tabaco de pipa  Dunhill My Mixture 965 nunha pipa Savinelli de madeira de torga unha nota menos no piano de cola moi probablemente un Petrov De cando en vez o vello desvía a súa vista da nada e mira cara a fiestra máis alá até onde alcance a súa vista cansada detrás dunhas gafas de pasta negra con cristais de 6 diotrías de miopía nin el mesmo recorda a marca xa Mais o vello recordaba a cor do ceo agora cuberto por unha capa de gases grises e negros Esvara unha bágoa pola face enrugada ata desaparecer O vello pecha os ollos e introduce a pipa de torga entre os seus beizos cubertos de mesta barba branca onde desapareceu a bágoa do ancián Michael Nyman axúdalle a pensar Mirar máis alá da fiestra obrígalle a arrepentirse de ter levantado a vista da nada A pipa cae da súa man peta no chan esparcindo o tabaco queimado na alfombra escarlata na que está situado o sofá aterciopelado que acolle tan docemente ao vello poeta Non está morto Só dormido Agardando a que o azul do ceo o volva espertar

Para Amilocha por facer soar esta canción hai uns días, xusto no momento que debía de ser.

About Ramón Nogueira

Din que tenho un don, o don da verba, e con ela quero mostarme dun xeito escondido, dunha maneira que poucos sexan capaces de ver, detrás dun toldo de metáforas, detrás diso ao que chaman "home".
Estas entrada foi publicada en Flores Versadas coas etiquetas , . Ligazón permanente.

3 Responses to Michael Nyman axuda a pensar

  1. Eu, túa nai di:

    Volve a lelo porque coido que hai algún erro como faca en vez de face.
    déixasme sorprendida coa cantidade de marcas que sabes.
    Faiseme raro non ver ningún signo de puntuación, non me dou afeito.
    Ainda así, encántame.

  2. Lore :) di:

    Es extraño leer sin signos de puntuación, he tenido que releerlo para no perderme porque mi cabeza seguía hacia delante al no ver ningín punto o coma jaja
    Yo quiero que seas un viejo poeta, pero de los que pueden ver el azul del cielo día tras día 🙂

  3. O corpo de Marcela continuou ajoelhado por uns segundos, espirrando sangue por todo interior do vagão, sujando atà mesmo o teto.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s