Son e serei

“Agardo sentado no meu balcón. A miña cabeleira xa se une coa rúa. Detesto ser un Rapunzell extraviado, vicioso e sen forma”

 

Son e serei

 

pasan as horas

lúa nova, cuarto crecente, lúa chea, cuarto menguante

comeza o rito pagano de ver as musas espidas

ás agochadas

 

perdín o meu disfraz de cabaleiro 

no cortello 

logo de disfrutar dunha orxía animal

e case satánica

 

Son e serei

a esencia do té de “Les Fleurs Du Mal”

e do chupito máis ardente da absenta máis verde

 

Son e serei 

o poeta extraviado nos abismos do verso

o Santo Inquisidor do amor e da nostalxia

e

o vento que asubía por entre as follas

 

 

About Ramón Nogueira

Din que tenho un don, o don da verba, e con ela quero mostarme dun xeito escondido, dunha maneira que poucos sexan capaces de ver, detrás dun toldo de metáforas, detrás diso ao que chaman "home".
Esta entrada foi publicada en Sen clasificar. Ligazón permanente.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s