Rematou o INTIMISMO

[NUNCA MÁIS quero volver sentilo

Detesto no que se convertiu a raza humana co seu vaivén de preocupacións estúpidas e banais implorando unha tranquilidade que nunca chega porque sempre hai máis que para min é menos a insatisfacción a carraxe a tristeza son termos que respiro cando saio á rúa a DECEPCIÓN a insulsa preocupación social e por suposto a inexsitente e ineficaz activación social O PODER do Estado caeu o da EMPRESA MEDRA o solpor xa é NOITE a luz cesa nas mentes máis poéticas e artísticas a humanidade está cega e camiña descontrolada e ideolóxicamente indefinida e caótica enferma terminal do cancro do MERCADO cara un abismo de sangue frío terror e lama

e eu négome a sentir algo ÍNTIMO até que deixe de sufrir e sentir o tremor de cada un dos meus irmáns de RAZA dos meus irmáns de PATRIA e de cada un dos SERES VIVOS que habitan neste puto PLANETA que amo.

 

About Ramón Nogueira

Din que tenho un don, o don da verba, e con ela quero mostarme dun xeito escondido, dunha maneira que poucos sexan capaces de ver, detrás dun toldo de metáforas, detrás diso ao que chaman "home".
Esta entrada foi publicada en Sen clasificar. Ligazón permanente.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s