Category Archives: Flores Versadas

Como me atrapan os sentinelas da noite co seu Uh-Uh cégame a visión de aceptar que son tan de area coma o feixe de billetes onde me sustento interesante ou non é un verdadeiro cataclismo un ser vivo présa da … Seguir lendo

Publicado en Flores Versadas | Deixar un comentario

Vexo como camiñan as formigas ás beiras dos meus pés En ringleira todas xuntas coma irmás cara un ben común xa sexa a liberación do seu formigueiro duns detestabeis saltamontes xa sexa unha mighalla de pan Todas xuntas E eu … Seguir lendo

Publicado en Flores Versadas | Deixar un comentario

Non son unha bacteria patóxena, nin teño pensado selo.

No meu cabo do medo déixome esvaecer no abismo, no profundo das flores mortas onde nace o protozoo do poema.   Non me equivoco en decir que somos os hippies que nos deixan ser no século XXI.

Publicado en Flores Versadas | Deixar un comentario

Nin rocha, nin nada

“Descompóñome nunha triste e doce simetría” Non son digno de que entres na miña casa pero unha verba túa bastará para manterme aceso nos confíns da miña rocha descompóñome no magma máis ardente Derrétome polas empredradas rúas de Compostela universos … Seguir lendo

Publicado en Flores Versadas | Etiquetado , , , , | Deixar un comentario

“Aínda non teño o poder de ler o pensamento pero sei recoñecer as palabras dos teus ollos onde te/me consumes”

Publicado en Flores Versadas | Etiquetado , | 1 comentario

4

Os meus infinitos nos teus ollos azuis.

Publicado en Flores Versadas | Etiquetado , | Deixar un comentario

Detesto

“Sinto excitación cando penso en tragarme toda canta auga hai no mar” Detesto     Olla para o norte dende a mesma perspectiva ca min ves algo? eu levo anos mirando e nunca vin nada supoño que non haberá nada que … Seguir lendo

Publicado en Flores Versadas | Etiquetado , , , , | 1 comentario

Michael Nyman axuda a pensar

Para comezar: Darlle a que comece a canción (abaixo na ventá do vídeo), escoitar uns segundos en silencio e comezar a ler moi pausada e docemente. Michael Nyman ayúdame a pensar. Dirán dun vello poeta que fumaba pipa sentado no … Seguir lendo

Publicado en Flores Versadas | Etiquetado , | 3 Comentarios

6-7 Cafés ao día

“E logo vesme co conto de que ronco cando durmo. Non me creo que se oia a 384.000 kilómetros, miña Dona. Oxalá fora quen de durmir de verdade” É por culpa da cafeína [cafeína e non cocaína ou polas altas … Seguir lendo

Publicado en Flores Versadas | Etiquetado , | 1 comentario

A min gústame andar descalzo pola area como a calquera persoa. Sentindo cada gran, sentindo cada diminuta partícula de mineral baixo os meus pés. Sentarme a ler, descansando, durmindo realmente. Como boto de menos todo isto. Como boto de menos … Seguir lendo

Publicado en Flores Versadas | Etiquetado , , , | Deixar un comentario